Mon Van Ranst, een icoon van de Bornemse atletiek

Mon Van Ranst, een icoon van de Bornemse atletiek

Wie vandaag aan de atletiek in Bornem denkt, kan moeilijk voorbij de naam Mon Van Ranst. Decennialang was hij een vaste waarde op en naast de atletiekpiste: als atleet, trainer, bestuurslid en voorzitter. Maar bovenal was hij een man met een enorme passie voor de loopsport.

Mon Van Ranst werd geboren op 6 april 1938. Op amper vijftienjarige leeftijd sloot hij zich aan bij de bekende atletiekclub Beerschot. Daar zou hij maar liefst 23 jaar actief blijven als atleet.

De liefde voor de atletiek bracht hem uiteindelijk opnieuw naar Bornem. Tijdens zijn trainingen in de bossen rond het kasteel van graaf de Marnix de Sainte-Aldegonde raakte hij bevriend met de graaf. Uit die vriendschap groeide een idee dat een belangrijke rol zou spelen in de sportgeschiedenis van Bornem: de oprichting van een eigen atletiekclub.

Zo werd Mon Van Ranst, samen met de graaf, één van de grondleggers van Sparta Bornem. Twintig jaar lang was hij er actief als atleet, trainer en bestuurslid. De Bornemse trainingsgroep die hij begeleidde, kreeg een sterke reputatie. Eén van de vele atleten die onder zijn hoede trainden, was Theo Van Den Abbeel.

Na twintig jaar kwam er een einde aan zijn periode bij Sparta Bornem. Door een verschil in visie maakte Mon, samen met de seniorenploeg die hij trainde, de overstap naar Volharding Beveren. Ook daar bleef hij niet aan de zijlijn staan.

Met de steun van zijn goede vriend Jempi Wilssens, een bekende naam in de wereld van de sportschoenen, ontstond een nieuwe Bornemse kern. Zo werd Volharding Bornem geboren. Het was de tweede atletiekclub die Mon Van Ranst mee op de kaart zette.

Bij Volharding Bornem bleef hij actief tot 2017. Hij was er achtereenvolgens atleet, trainer en voorzitter. Pas toen zijn gezondheid hem parten begon te spelen, moest hij noodgedwongen afscheid nemen van de actieve atletieksport.

Maar stoppen met atletiek deed Mon eigenlijk nooit.

Zelfs nadat hij niet meer actief kon deelnemen, bleef hij de sport op de voet volgen. Hij wilde weten hoe het ging met zijn vroegere atleten, de zogenaamde “oude mannen”, maar ook met jonge lopers uit de streek. Hun tijden en prestaties bleven hem interesseren. De atletiek was voor hem geen hobby die je zomaar opzij kon zetten, maar een rode draad door zijn leven.

Een indrukwekkend palmares

Ook als atleet zelf liet Mon Van Ranst een indrukwekkend palmares na. Hij nam deel aan ongeveer 350 wedstrijden, verspreid over verschillende disciplines en op tal van plaatsen in binnen- en buitenland.

Hij liep pistewedstrijden, veldlopen, stratenlopen, halve marathons en marathons. Van die zowat 350 wedstrijden wist hij er meer dan vijftig te winnen.

Enkele prestaties sprongen er voor hem persoonlijk uit. Zo behaalde hij een vierde plaats in de marathon van New York. In de marathon van Chicago werd hij de eerste zestigplusser en in de marathon van Antwerpen kroonde hij zich tot eerste master.

Voor Bornem was Mon Van Ranst echter veel meer dan de som van zijn sportieve prestaties. Hij was iemand die generaties lopers begeleidde, motiveerde en samenbracht. Hij hielp mee de atletiek in Bornem uitbouwen en bleef er jarenlang een herkenbaar gezicht van.

Op donderdag 25 augustus 2022 overleed Mon Van Ranst in Bornem. Hij werd 84 jaar.

Met zijn overlijden verloor Bornem een man die een groot deel van zijn leven in het teken stelde van de atletiek. Van de oprichting van Sparta Bornem tot de uitbouw van Volharding Bornem, van jonge beginnende lopers tot ervaren marathonlopers: Mon Van Ranst liet zijn sporen na.

Wie vandaag door Bornem loopt of een wedstrijd van een plaatselijke atletiekclub ziet, loopt als het ware een stukje mee in het spoor dat Mon Van Ranst gedurende tientallen jaren heeft getrokken.

Een sportman, trainer, clubman en bezieler. Een icoon van de Bornemse atletiek.